Hz. İmam Musa Kazım (aleyhisselam): "Mümin terazinin iki kefesi gibidir. İmanı arttıkça belası da çoğalır."
CABİR’den Bayram Açıklaması

CABİR’den Bayram Açıklaması

CABİR’den Ramazan Ayı Açıklaması

CABİR’den Ramazan Ayı Açıklaması

ARTIK YALNIZ DEĞİLSİN!

ARTIK YALNIZ DEĞİLSİN!

Türkiye’ye Ambargo İçin Düğmeye Basıldı

Türkiye’ye Ambargo İçin Düğmeye Basıldı

UAEA: İran’da Nükleer Faaliyetlere Yönelik Bir Gösterge Yok

UAEA: İran’da Nükleer Faaliyetlere Yönelik Bir Gösterge Yok

Hz. Ali Ekber’in (a.s) Mübarek Doğumu Kutlu Olsun
Hz. Ali Ekber’in (a.s) Mübarek Doğumu Kutlu Olsun

Denildiğine göre dış görüntüsü ve ahlaki yapısı Hz. Peygamber Ekrem’e (s.a.a) çok benzemekte idi.

Ali Ekber diye meşhur olan Ali b. Hüseyin b. Ali b. Ebu Talib, Şiaların üçüncü imamı olan İmam Hüseyin’in (a.s) oğludur. Hicretin 33. Yılında Medine’de dünyaya geldi. Denildiğine göre dış görüntüsü ve ahlaki yapısı Hz. Peygamber Ekrem’e (s.a.a) çok benzemekte idi. Aşura Vakıasında olağanüstü cesaret ve fedakârlık sergilemiş ve Yezid ordusuna karşı savaşırken Kerbela sahrasında şehit olmuştur. Rivayetlerin naklettiğine göre Aşura’da şehit olan Beni Haşim’den ilk kişidir. Kabri şerifleri değerli babası İmam Hüseyin’in türbesinin yanındadır. 

Lakap ve Künyesi 

Tarihi kaynaklarda lakabının “Ekber” künyesinin ise “Ebu’l Hasan” olduğu geçmiştir.(1) 

Doğumu ve Şehadeti 

Hicretin 33. Yılında Şaban ayının 11’inde Medine’de dünyaya gelmiştir ve hicretin 61. Yılında Muharrem ayının 10’unda Aşura Hadisesinde babası ve çok sayıda Beni Haşim’le birlikte Kerbela’da şehit olmuştur.(2) Kabri şerifleri Kerbela’da değerli babası İmam Hüseyin’in ayak ucundadır. Ulema, Hz. Ali Ekber’in (a.s) “Ekber” lakabı ile İmam Hüseyin’in (a.s) en büyük oğlu olduğunu rapor etmiştir.(3) 

Ancak bazı Şia âlimleri Hz. Ali Ekber’in (a.s) İmam Seccad’ın (a.s) küçüğü olduğunu açıklamışlardır.(4) Bu görüş Merhum Tusteri tarafından tenkit edilmiştir.(5)

Ailesi 

Hz. Ali Ekber’in (a.s) babası, Şiaların üçüncü imamı, İmam Hüseyin (a.s), annesi ise Leyla bint Ebu Mürre’dir.(6)

Eş ve Çocukları 

Kendisine hitaben okunan ziyaret nameler dikkate alındığında kendisinin eş ve ailesi bulunmaktaydı. Kendisine ait ziyaret name şu şekildedir: 

Nitekim İmam Cafer Sadık (a.s) Ebu Hamzali’ye şöyle buyurmaktadır: “Kabri şeriflerine vardığında dur ve şöyle söyle: Bu pasaja baktığımızda Hz. Ali Ekber’in (a.s) Hasan adlı bir çocuğu vardır. 

Ancak bazı nesep yazarları ve araştırmacılar Hz. Ali Ekber’in (a.s) kendisinden geriye evladının kalmadığını ve İmam Hüseyin’in (a.s) neslinin yalnızca İmam Zeynel Abidin’den devam ettiği görüşündedir.(8)

İsminin Konulması 

İmam Hüseyin (a.s), çocuğunun adını “Ali” koymuş ve bu şekilde İmam Ali’nin (a.s) adını ortadan kaldırmak isteyen veya silinmesi için gayret sarf edenlerle mukabele etmiştir. İmam Hüseyin (a.s) yalnızca bu oğlunun adını değil, her üç oğlunun da adını Ali koymuştur.(9)

Eğitim ve Öğretim 

Tüm eğitim metot ve yöntemlerine vakıf olan İmam Hüseyin (a.s) kendisini çocukların dünyasıyla adapta etmiş ve çocukların davranışlarına uygun olan şeyleri yapmıştır. Bu şekilde çocuklarının çocukluk psikolojisinden uzak kalmamıştır. 

İmam Hüseyin (a.s) çocuğuna Fatiha Suresini öğreten Abdurrahman’a çok değerli bir hediye vermiş ve şöyle buyurmuştur: 

“Bu hediyelerin, Ali’nin öğretmenin yaptıkları karşısında değeri yoktur, çünkü Kur’an’ı öğretmek mukabilinde tüm hediyeler naçizdir (10)

Ali Ekber’in Dış Görünüşü 

Dış görünüşü çok heybetli ve ay gibi parlamaktaydı. Çok yakışıklı ve güzel çehreli idi. Açık tenli ve kırmızıya çalan rengi, iri ve siyah gözleri, uzun kirpikli, fiziği orantılı ve dengeli, sine ve omuzu genişti. 

Hızla yol yürür ve yol yürüdüğünde sanki yamaçtan iner gibi yürür veya bir taşın üzerinden aşağı iner gibi yürürdü. Birisine doğru döndüğünde tüm bedeni ile dönerdi. Gökten ziyade daha çok yere bakardı. Misk ve amber kokusu kendisinden yayılırdı.(11) 

Bundan dolayı İmam Hüseyin (a.s) onu, yaratılış, huy, ahlak, ruhsal özellikler, konuşma ve sosyal davranışlarda Hz. Resulullah’a (s.a.a) en çok benzeyen kişi olarak tanıtmıştır.(12) 

Fazilet, Erdem ve Özellikleri 

Hadis Nakletme Makamı 

Ceddi Hz. Ali’den (a.s) çok sözler naklettiği için kendisi muhaddis olarak tanınmıştır.(12) 

Düşmanların Hz. Ali Ekber’in Üstünlüğünü İtirafları 

Muaviye, Hz. Ali Ekber’i hilafete layık bilmekte ve şöyle demektedir: 

“Hükümete en layık kimse ceddi Resulullah olan Hüseyin b. Ali’nin oğlu Ali Ekber’dir. Beni Haşim’in cesaretini, Beni Ümeyye’nin sahavetini ve Sakif kabilesinin güzelliğini kendisinde toplamıştır.”(14) 

Hz. Resulullah’ın Aynası 

İmam Hüseyin’in (aleyhi selam) tanıklık ve ikrarı ile Ali Ekber (aleyhi selam) Hz. Resulü Kibriya’nın (s.a.a) zahir ve batınının aynası idi…(15) 

İmam Hüseyin’i Himaye Etmesi 

Aşura günü, Hz. Ali Ekber Kerbela meydanına çıktığında, düşman birliklerinden birisi şöyle bağırdı: “Ey Ali! Senin emire’l müminin (Yezid) ile akrabalık bağın var. Bizler onunla bağı olanları gözetmekte ve durumunu göz önünde bulundurmaktayız. Eğer istersen senin için aman verelim.” Hz. Ali Ekber (a.s) cevaben şöyle buyurdular: “Resulullah’ın yakınlığına riayet etmek hakikate daha yakındır.”(16) 

Ben-i Haşim’in İlk Şehidi 

Kendisi Aşura günü, Kerbela’da şehit olan Beni Haşim’den ilk kişidir.(17) Şüheda ziyaret namesinde şu şekilde okumaktayız: (18) 

Hak Yolundaki Kararlılığı 

İmam Hüseyin (a.s) Beni Makatil’in evinde uykuya dalmış ve bir süre sonra uyandığında şu sözcükleri: “İnna lillah ve inna ileyhi raciun ve’l Hamdulillahi Rabbil Âlemin” tekrar etmekteydi. Ali Ekber (a.s) bunun nedenini sorunca İmam Hüseyin (a.s) şöyle buyurdular: 

“Yavrucuğum! Rüyamda bana bir süvarinin şöyle dediğini duydum: ‘bu topluluk hareket etmekte ve ölüm onları takip etmektedir’ bu sözden ölümümüzün yakın olduğunu anladım.” Bunun üzerine Hz. Ali Ekber (a.s) şöyle dedi: “Babacığım! Allah sizde kötülük görmesin, ancak bizler hak üzere değil miyiz?” İmam Hüseyin şöyle cevap verdi: “Evet, tüm kulların döneceği Hakk’a ant olsun ki biz hak üzereyiz.” 

Ali Ekber şöyle dedi: “Ey Babacığım! Hak üzerinde kaldığımız sürece ölümden korkum yoktur.” İmam Hüseyin (a.s) Ali Ekber hakkında dua ederek şöyle buyurdular: “Allah, babanın oğluna vereceği en üstün mükâfat ve sevabı oğulluğun karşısında sana versin.”(19) 

Aşura Günü Attığı Şiar 

Hz. Ali Ekber, İbn Sa’d ordusunun aman name teklifini reddettikten sonra peş peşe düşmana saldırarak şu şekilde recez okumaktaydı 

“Ben Ali oğlu, Hüseyin’in oğlu Ali’yim, Allah’ın evine (Kabe’ye) ant olsun ki bizler Peygambere daha evla ve layıkız, Allah’a yemin olsun ki bu haram zade bize hükmedemez, kılıcımla sizleri öldüreceğim ve babamı savunacağım hem de Haşimi ve Kureyşi soyundan bir gencin vuruşuyla.”(20) 

Hz. Hüseyin’in Ali Ekber Hakkındaki Sözleri 

Hz. Ali Ekber’in (a.s) yiğitlik ve kahramanlığını izleyen(21) İmam Hüseyin (a.s) şöyle feryat etti: “Ey İbn Sa’d! Benim soyumu kestiğin gibi Allah da senin soyunu kessin. Bizimle Allah Resulü arasındaki akrabalık bağına riayet etmedin, Allah seni yatağında başını kesen kimseye musallat etsin.”(22) 

Daha sonra şöyle buyurdu: “Allah’ım! Sen şahit ol ki halk içinde Peygamberin Muhammed’e yaratılış, huy ve mantık olarak en çok benzeyen kişidir.”(24) 

Daha sonra şöyle buyurdu: “Her ne zaman Peygamberini görmeyi arzu etsek, ona (Ali Ekber’e) bakıyorduk.”(25) 

Allah’ım! Toprağın bereketini onlardan al ve aralarını aç. Onları acı bir şekilde birbirlerinden ayır. Bizleri davet ederek yardım edeceklerine söz verdiler, ancak bize düşmanlık ettiler ve bizimle savaşa kalkıştılar. Hiçbir zaman vali ve yöneticileri onlardan hoşnut etme ve farklı fırkaları onlara musallat et.” 

İmam Hüseyin (a.s) daha sonra Al-i İmran suresinden iki ayet tilavet etti.(26) 

Hz. Ali Ekber’in Savaşları 

Hz. Ali Ekber’in İlk Savaşı 

Hz. Ali Ekber (a.s) düşman ordularına karşı saldırısını bazen sağ kanattan, bazen sol kanattan ve bazen de orta alandan yapmaktaydı. Hiçbir grup kendisine karşı koyamıyordu. Dediklerine göre bu saldırılarda düşman birliklerinden 120 süvariyi öldürmüştür. Artık Hz. Ali Ekber (aleyhi selam) susuzluğa yenik düşmüştü. 

Güç toplamak ve durumdan babasını haberdar etmek için babasının yanına geri döndü. 

İmam Hüseyin (a.s) Hz. Ali Ekber’in durumunu görünce ağlamaya başladı ve şöyle buyurdu: “Dilini yaklaştır ve daha sonra Ali Ekber’in dilini ağzına aldı (İmam Hüseyin bu davranışıyla belki de ‘yavrucuğum babanın dili seninkinden daha kuru ve susuz’ demek istemiştir). 

Daha sonra yüzüğünün kaşını oğluna vererek şöyle buyurdu: “Oğlum! Bu yüzük kaşını al ve ağzına koy. En kısa zamanda ceddine (Resulullah’a) kavuşacağını ve onun vereceği su kasesiyle suya kanacağını ve asla bir daha susamayacağını ümit ediyorum.”(27) Bu ibareler Seyyid İbn Tavus’dan da az bir farkla nakledilmiştir.(28) 

Hz. Ali Ekber’in İkinci Savaşı 

Ali b. Hüseyin (a.s) İmam Hüseyin’le görüştükten sonra tekrar savaş meydanına geri döndü. 200 kadar Kufe ehlini yerlere serdi.(29) 

Tüm bunlara rağmen, Kufe ehli Ali Ekber’i öldürmek için çok rağbet etmemekteydiler.(30) 

Şehadeti 

Hz. Ali Ekber (a.s) düşman ordusuna karşı kahramanca savaştığı sırada birden Murret b. Munkiz adlı birisi Hz. Ali Ekber’e gizlice saldırarak şöyle dedi: “Arapların günahı benim üzerime olsun ki babasını acılara boğacağım.”(31) Daha sonra kılıcıyla Hz. Ali Ekber’in (a.s) başına vurdu. Hz. Ali Ekber o darbeyle yere yığıldı ve başkaları da aynı anda saldırmaya başladı.(32) 

Düşman her yerden Hz. Ali Ekber’e saldırıyor ve kılıç ve mızraklarla vuruyorlardı. Canının çıkmasına ramak kala şöyle feryat etti: “Ey Babacığım! Sana selem olsun, işte bu ceddim Resulullah’tır, o bana dolu bir kâse ile su verdi. O diyor ki bize doğru acele gel.” Daha sonra bir nefes aldı ve canını teslim etti.(33) 

Şehadet Sonrası 

İmam Hüseyin’in Yanına Gelişi 

İmam Hüseyin (a.s) oğlunun yanına gelerek yüzünü oğlunun yüzüne koydu ve öylece kaldı.(34) 

İmam Hüseyin (a.s) Hz. Ali Ekber’in (a.s) katillerine beddua ederek şöyle buyurdu: “Allah seni öldüren topluluğu öldürsün.”(35) 

Daha sonra şöyle buyurdu: “Ey oğlum! Bunlar Allah’a karşı ne kadar da küstah ve hayâsızdırlar, Resulullah’ın haremini çiğniyorlar.” 

Daha sonra şöyle buyurdu: “Senden sonra bu dünyaya yazıklar olsun.”(36) 

Ali Ekber’in Kanını Göye Savurması 

Daha sonra İmam Hüseyin (a.s) Hz. Ali Ekber’in (a.s) kanından bir avuç alarak göye doğru savurdu. Ondan bir damla bile yere dökülmedi.(37) 

Sahih senetli bir rivayette İmam Cafer Sadık (a.s) Ebu Hamza Sumali’ye şöyle öğretmiştir: “Babam ve anam sana feda olsun babandan öne geçtin, hâlbuki baban seni sayıyor ve sana ağlıyordu, kalbi senin için yanıyordu, kanından bir avuç alarak göye savurdu ve bir damla bile geri gelmedi ve baban senin acından dolayı asla teskin bulmadı.(38) 

Şehidin Çadırlara Götürülüşü 

Hz. Ali Ekber’in (a.s) naaşının alınması için İmam Hüseyin (a.s) Ehlibeyt gençlerine şöyle seslendi: “Kardeşinizi alınız” hepsi toplu olarak gidip Hz. Ali Ekber’in mübarek naaşını alarak çadırların karşısına koydular.(39) 

Hz. Zeynep (s.a) diğer kadınlarla birlikte(40) ağlayarak şöyle feryat etti: “Vah kardeşim! Vah kardeşim!” daha sonra kendisini Hz. Ali Ekber’in naaşının üzerine attı. İmam Hüseyin (a.s) kız kardeşi Hz. Zeyneb’i çadırlara gönderdi ve Ehlibeyt gençlerine Hz. Ali Ekber’i almalarını emretti.(41) 

Hz. Ali Ekber’in Katiline Lanet 

Nahiye-i Mukaddese ziyaretinde Hz. Ali Ekber’in (a.s) katili İmam Mehdi (a.s) tarafından lanete uğramıştır. Nahiye-i Mukaddese ziyaretindeki lanetin yer aldığı cümleler şu şekildedir: 

“Allah’ın kendisi Ali’nin katili Murret b. Munkiz b. Numan el-Abdi’ye hükmetsin, Allah ona lanet etsin ve zelil etsin ve her kim senin ölümüne yardım edip destek verdiyse Allah onları cehenneme yapıştırsın ki orası ne kötü bir yerdir.”(42) 

———————-

Dipnotlar 

1. Ebu’l Ferec İsfahani, Makatilu’t Talibin, s. 86. 

2. Es-Semavi, Muhammed b. Tahir, Selahşoran Taf, s. 61. 

3. Tesmiyetu men katlu maa’l Hüseyin aleyhi selam, ş. 8; İbn Saad, Tabakat, c. 5, s. 211; Taberi, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, c. 5, s. 446; Belazuri, Ensabu’l Eşraf, c. 3, s. 361. 

4. Şeyh Mufid, el-İrşat, c. 2, s. 114; Şeyh Tusi, Rical, s. 76. 

5. Kamusu’r Rical, c. 7, s. 419 – 420. 

6. Makatilu’t Talibin, s. 86; Ebu Muhannef, Vakatu’t Taf, s. 276; Yakubi, Tarihi Yakubi, c. 2, s. 184. 

7. Kamilu’z Ziyarat, 239, b. 79, ziyaret. 18. 

8. İbn Saad, et-Tabakatu’l Kubra, c. 5, s. 211; Yakubi, Tarihi, c. 2, s. 184. 

9. Maali Sibteyn, c. 1, s. 206. 

10. Lu’lu ve’l Mercan, s. 44 ve 45; Razı Hoşbahti, s. 189. 

11. Fersanu’l Heyca, s. 293 ve 294. 

12. Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 139; Harezmî, Maktelu’l Hüseyin, c. 2, s. 34. 

13. Ebu’l Ferec İsfahani, Makatilu’t Talibin, s. 86. 

14. Ebu’l Ferec İsfahani, Makatilu’t Talibin, s. 86. 

15. İbn E’sem, el-Futuh, c. 5, s. 114; Mesiru’l Ahzan, s. 68. 

16. Tercümetu’l Hüseyin İbn Asakir, s. 227. 

17. Ebu’l Ferec İsfahani, Makatilu’t Talibin, s. 86; Ebu Muhannef, Vakatu’t Taf, s. 276. 

18. Şeyh Abbas Kummi, Münteha’l A’mal, c. 2, s. 867. 

19. Ebu Muhannef, Vakatu’t Taf, s. 276; Taberi, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, c. 3, s. 309. 

20. Maktelu’l Hüseyin Mukrim, s. 321; el-İrşat, c. 2, s. 106. 

21. Mesiru’l Ahzan, s. 68. 

22. Harezmî, Maktelu’l Hüseyin, c. 2, s. 35. 

23. Mesiru’l Ahzan, s. 68. 

24. Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 139. 

25. Harezmî, Maktelu’l Hüseyin, c. 2, s. 35; Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 139. 

26. Harezmî, Maktelu’l Hüseyin, c. 2, s. 35. 

27. Harezmî, Maktelu’l Hüseyin, c. 2, s. 35. 

28. Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 49. 

29. Maktelu’l Hüseyin Mukrim, c. 2, s. 36. 

30. Şeyh Mufid, el-İrşat, s. 459. 

31. Şeyh Mufid, el-İrşat, s. 459; Taberi, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, c. 3, s. 335. 

32. Makatilu’t Talibin, s. 115; Şeyh Mufid, el-İrşat, s. 459. 

33. Makatilu’t Talibin, s. 115; Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 49; Meclisi, Biharu’l Envar, c. 45, s. 44. 

34. Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 4. 

35. Şeyh Mufid, el-İrşat, c. 2, s. 106; Hilli, İbn Nema, Mesiru’l Ahzan, s. 247; Ebu Muhannef, Vakatu’t Taf, s. 278. 

36. Seyyid İbn Tavus, Luhuf, s. 139; Şeyh Mufid, el-İrşat, s. 459. 

37. Mukrim, Hadise Kerbela der Maktelu’l Mukrim, s. 257. 

38. Kamilu’z Ziyaret, s. 416. 

39. Şeyh Mufid, el-İrşat, s. 459; Taberi, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, c. 3, s. 336. 

40. Hilli, İbn Nema, Mesiru’l Ahzan, s. 247; Maktelu’l Hüseyin Mukrim, c. 2, s. 36. 

41. Taberi, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, c. 3, s. 336. 

42. İkbalu’l A’mal, c. 3, s. 74. 

Kaynaklar 

* el-Kûfi, İbn E’sem, el-Futuh, tahkik: Ali Şiri, Beyrut, Daru’l Advau’l Ula, 1411 / 1991. 

* Ebu Muhannef, Vakatu’t Taf, tahkik: Muhammed Hadi el-Yusufi el-Garevi, el-Mecmeu’l Âlemi, li-Ehlibeyt, ikinci baskı, k. 1427. 

* İbn Saad, Tabakatu’l Kubra, Beyrut, Daru’l Fikr. 

* Taberi, Tarihu’l Umem ve’l Muluk, Beyrut, Daru’l Kutubu’l İlmiyye, ikinci baskı, 1408/ 1988. 

* Şeyh Müfid, el-İrşat, tercüme: Muhammed Bakır Saidi, Tahran, intişar İslami, ş. 1380. 

* Şeyh Tusi, İhtiyar Marifetu’r Rical. 

* Kamusu’r Rical. 

* İsfahani, Ebu’l Ferec, Makatilu’t Talibin, tahkik: Ahmed Sagar, Beyrut, Müessese el-Âlemi lil-Matbuat, ikinci baskı, 1408. 

* eş-Şeyh Abbas Kummi, Münteha’l A’mal, tahkik: Nasır Bakıri Bidhendi, Kum, intişar delil, ş. 1379. 

* İkbalu’l A’mal. 

* Mukrim, Hadise Kerbela der Maktelu’l Mukrim, tercüme: Muhammed Cevad Mevlayi Niya, Kum, intişar Cilve-i Kamil, üçüncü baskı, s. 1387. 

* İbn Asakir, tercümetu’l Hüseyin. 

* Harezmî, Ebu’l Muid, Maktelu’l Hüseyin, tahkik: Muhammed es-Semavi, Kum, Envaru’l Huda, el-Ula, k. 1418. 

* Hilli, İbn Nema, Mesiru’l Ahzan, tercüme: Ali Keremi, Kum, Hazık, birinci baskı, ş. 1380. 

* Hairi, Muhammed Mehdi, Maali’s Simteyn, Beyrut, müessese Numani. 

* Lu’lu ve’l Mercan. 

* Yakubi, Ahmed b. Ebu Vazıh, Tarihi Yakubi, tercüme: Muhammed İbrahim Ayeti, Tahran, intişar İlmi ve Ferhengi, sekizinci baskı, ş. 1378. 

* Fersanu’l Hica. 

* es-Semavi, Muhammed b. Tahir, tercüme: Abbas Celali, Kum, intişar Zair, birinci baskı, ş. 1381. 

* Meclisi, Muhammed Bakır, Biharu’l Envar. 

* Müessese Kelimatu’l İmamu’l Hüseyin (aleyhi selam) 

* Kamilu’z Ziyarat. 

* Seyyid İbn Tavus, el-Luhuf, tercüme: Akiki Bahşaişi, Kum, defteri neşri nevid İslam, beşinci baskı, ş. 1378.

  • Etiketler
  • Yorumla
Üye Girişi
  • Kullanıcı Adınız
  • Şifreniz